ნომინაციაში „წლის წარმატებული ქალი რეაბილიტაციისა და ჯანმრთელობის სფეროში – 2026“ წარდგენილია ფიქრია ბალესიაშვილი.

ფიქრია ბალესიაშვილი — ქალი, რომელმაც აუცილებლობით დაწყებული პროფესია წლების განმავლობაში ძლიერ საქმიანობად, საკუთარ ცენტრად და შთამაგონებელ გზად აქცია

 

ფიქრია ბალესიაშვილი მასაჟისტი, ფიზიკური და ფიზიოთერაპევტია — პროფესიონალი, რომლის გზა არა მხოლოდ მრავალწლიანი შრომის, არამედ შინაგანი სიმტკიცის, უწყვეტი განვითარების და ადამიანების დახმარების გულწრფელი სურვილის ისტორიაა. მისი პირველი პროფესია სამართალმცოდნეობა იყო, თუმცა ამ მიმართულებით არასოდეს უმუშავია. ცხოვრება სხვა გზისკენ წაიყვანა — იმ გზისკენ, რომელიც თავდაპირველად აუცილებლობით დაიწყო, მაგრამ საბოლოოდ ნამდვილ მოწოდებად იქცა.

 

როცა ცხოვრების რთულ ეტაპზე შვილი მარტოს უნდა გაეზარდა და ფინანსური სტაბილურობა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი გახდა, სწორედ მაშინ გაუჩნდა მის დეიდას იდეა, რომ მასაჟი ესწავლა. მისი დეიდა, რომელსაც მწვავე კიფოზ-სქოლიოზი ჰქონდა, ამ სფეროსთან დაკავშირებულ დიდ ინფორმაციას ფლობდა და ფიქრიასთვის არა მხოლოდ მრჩეველი, არამედ დიდი გულშემატკივარიც იყო. სწორედ იმ დღიდან დაიწყო გზა, რომელიც უკვე 18 წელია გრძელდება — გზა, რომელშიც სწავლა, განვითარება და პროფესიული გაძლიერება არასოდეს შეწყვეტილა.

შემდეგ მიიღო დენტალური რენტგენო-ლაბორანტის განათლება და იმავე კლინიკაში 14 წელი მუშაობდა ვიზიოგრაფზე. ამ პერიოდში თეორიულად მიიღო საკმაოდ ღრმა ცოდნა პირის ღრუს დაავადებების, როგორც ინტრაორალური, ისე ექსტრაორალური პათოლოგიების მიმართულებით. სწორედ ამ ცოდნამ დღეს მის პროფესიულ პრაქტიკაშიც მნიშვნელოვანი როლი შეიძინა — აქტიურად თანამშრომლობს გნათოლოგთან და ორთოდონტებთან, რაც მის საქმიანობას კიდევ უფრო კომპლექსურს, მრავალმხრივს და თანამედროვე მიდგომებზე დაფუძნებულს ხდის. ეს გამოცდილება მისთვის მხოლოდ დამატებითი პროფესიული ეტაპი არ ყოფილა — მან კიდევ უფრო გააფართოვა მისი სამედიცინო ხედვა და საფუძველი შეუქმნა უფრო კომპლექსურ პროფესიულ განვითარებას.

 

რამდენიმე წლის შემდეგ საქმიანობას კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ეტაპი დაემატა — დაიწყო მუშაობა აღმაშენებელზე, საკმაოდ კარგ კლინიკაში, სადაც როგორც სპეციალისტი საგრძნობლად გაიზარდა და ბევრი ახალი რამ ისწავლა. სწორედ ამის შემდეგ დაიწყო მის ცხოვრებაში ყველაზე ინტენსიური, უწყვეტი პროფესიული აღმასვლის პერიოდი, რომელიც დღემდე გრძელდება.

 

ამავდროულად, მისი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე დიდი სიხარული და სიამაყე მისი ვაჟია — იოანე რეხვიაშვილი, რომელმაც პროფესია დედის გზით აირჩია. დღეს ის რეაბილიტაციის ფაკულტეტს ამთავრებს, პარალელურად გავლილი აქვს ფიტნეს აკადემია და მუშაობს ფიტნეს ინსტრუქტორად. ფიქრია მას არა მხოლოდ საუკეთესო შვილად და მეგობრად, არამედ უკვე საკუთარ ბიზნესპარტნიორადაც მიიჩნევს. ეს მისთვის განსაკუთრებული მნიშვნელობის ეტაპია — როცა მრავალწლიანი შრომა ერთ დღეს უკვე პროფესიულ გაგრძელებად და საერთო საქმედ იქცევა.

 

წლების განმავლობაში დაგროვილი შრომისა და მიზანდასახულობის შედეგად სამი წლის წინ საკუთარი ფართი შეიძინა და გახსნა „Body Harmony“ — მასაჟის ცენტრი, რომელიც დღეს უკვე მხოლოდ ერთ მომსახურებაზე არ არის ორიენტირებული. მან ახლახან გააფართოვა სივრცე, სადაც ფუნქციონირებს იოგისა და პილატეს ჯგუფური ვარჯიშები, ასევე ბავშვთა ჯგუფური სარეაბილიტაციო ვარჯიშები. ამით მისი საქმიანობა კიდევ უფრო მრავალმხრივი და სისტემური გახდა — ერთი ადამიანის პროფესიული შრომიდან სრულფასოვან სარეაბილიტაციო და გამაჯანსაღებელ სივრცემდე.

ორი წლის წინ თურქეთში გაიარა საერთაშორისო მსაჯისა და ტრენერის კურსები, გახდა მასაჟის საერთაშორისო ჩემპიონატის მსაჯი, ხოლო გასულ წელს ჩემპიონატზე საკუთარი მოსწავლეც გაიყვანა — ანი ჯინჭარაძე, რომელმაც ვერცხლის მედალი მოიპოვა და დღეს უკვე მის ცენტრში მუშაობს. ეს მისთვის ორმაგი გამარჯვებაა — როგორც პროფესიონალისთვის და როგორც მასწავლებლისთვის, რომელმაც საკუთარი ცოდნა რეალურ შედეგში გარდაქმნა.

 

თავის პროფესიულ გზაზე განსაკუთრებულ გავლენად ასახელებს დეიდას, რომელმაც ეს საოცარი პროფესია შეურჩია, ასევე ლია ავალიანს, რომელმაც უკვე გამოცდილ სპეციალისტს ბავშვთა მასაჟი ასწავლა. მისთვის ასეთი ადამიანები განსაკუთრებულ ადგილს იკავებენ, რადგან პროფესია მხოლოდ ტექნიკა არ არის — ის დამოკიდებულებაა, რომელსაც ერთი ადამიანიდან მეორე ადამიანს გადასცემენ.

 

ფიქრია საკუთარ უპირატესობად ხასიათს, ვიზუალს, კაცთმოყვარეობას და საქმისადმი სიყვარულს მიიჩნევს. სწორედ ეს თვისებები აძლევს შესაძლებლობას, რომ ძალიან ბევრი ადამიანის ცხოვრების სტიმულად იქცეს. მისი საქმიანობა მხოლოდ ფიზიკურ შრომაზე არ დგას — მასში დიდი ემოციური ჩართულობა, სითბო და ადამიანის მიმართ გულწრფელი ინტერესი იგრძნობა.

 

პირად და პროფესიულ ცხოვრებას შორის ბალანსის დაცვას, როგორც თავად ამბობს, ნაკლებად ახერხებს — პირადს ყველაზე ცოტა დროს უთმობს. თუმცა ამავე დროს ესეც მისი გზის ნაწილია: მან იცის, რას ნიშნავს საქმისთვის ცხოვრება და როგორ მოაქვს ნამდვილ განვითარებას ფინანსებზე მეტი ღირებულება. მისთვის წარმატება მხოლოდ შემოსავალი არ არის — ეს არის ზრდა, ცოდნა, შედეგი და იმ ადამიანების კეთილდღეობა, ვისაც მისი პროფესია ეხმარება.

დამწყებთათვის მისი მთავარი რჩევაა, რომ იშრომონ არა მხოლოდ ფიზიკურად, არამედ სრული ემოციური ჩართულობით, გაიარონ გადამზადებები, ისწავლონ სიახლეები და ყოველთვის დანერგონ ახალი მიდგომები. თავადაც ასე ცხოვრობს — სწავლობს, კითხულობს, უსმენს, აკვირდება და საკუთარ საქმეს მუდმივად ახალ ენერგიას მატებს.

 

ფიქრია ბალესიაშვილის ისტორია არის მაგალითი იმისა, თუ როგორ შეიძლება აუცილებლობით დაწყებული პროფესია დიდ სიყვარულად, ძლიერ საქმედ და შთამაგონებელ გზად იქცეს. ეს არის ქალის გზა, რომელმაც სირთულეებში დამოუკიდებლობა ისწავლა, შრომით შექმნა საკუთარი ცენტრი, აღზარდა შვილი, რომელიც დღეს მისი პარტნიორია, და საკუთარი ცოდნა უკვე სხვების წარმატებაშიც ასახა. სწორედ ასეთ გზებს აქვს ყველაზე დიდი ძალა — როცა პროფესია მხოლოდ სამსახური აღარ არის და ცხოვრების ფორმად იქცევა.